mv5bnzq5ode4ntcxnv5bml5banbnxkftztgwnjkyndq0mde-_v1_sy1000_cr006741000_al_

หากแม่บังเกิดเกล้าของคุณเป็นจอมส่อเสียด ใช้ปากเป็นอาวุธทำร้ายจิตใจผู้อื่นเป็นนิจ ติดบุหรี่ติดยาขนาดหนักแต่ไม่คิดจะเลิกและไม่สนใจรับความช่วยเหลือ ไม่ใส่ใจความหวังดีใดๆ ที่คุณมอบให้ เห็นแก่ประโยชน์ของตนเองเป็นที่หนึ่ง กระทั่งปล่อยให้พ่อของคุณหนีออกจากบ้านไปฆ่าตัวตายโดยไม่พยายามแม้แต่จะเอ่ยห้าม เพราะมัวแต่ห่วงจะไปเอาเงินเก็บของทั้งคู่ออกมาจากธนาคารก่อนที่จะถอนออกมาไม่ได้ ทั้งที่ตัวป่วยเป็นมะเร็งใกล้จะตายอยู่รอมร่อ

คุณจะกล้าพูดได้เต็มปากหรือไม่ว่าคุณ “รัก” และอยากอยู่ใกล้ชิดกับแม่คนนี้ และจะผิดไหมหากคำตอบนั้นคือ “ไม่”

ตัวละคร “ไวโอเล็ต” ในภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงออกถึงความเป็นแม่ในแบบที่อาจทำให้เราต้องตั้งคำถามอย่างหนักต่อประโยคที่เราถูกฝังหัวมาแต่เล็กแต่น้อยในทำนองว่า แม่อย่างไรก็คือแม่ แม่มีบุญคุณใหญ่หลวงที่สุดที่ทำให้เราได้เกิดมา เรามีหน้าที่ทดแทนพระคุณแม่ การทอดทิ้งบุพการีเป็นบาปหนัก ใครไม่รักแม่ถือเป็นลูกทรพี และอื่นๆ อีกมากมาย หากผู้ชมสามารถมองลึกลงไปได้ถึงแก่น สารที่ภาพยนตร์สามารถสื่อออกมาได้ผ่านการกระทำของตัวละครและบทสนทนาตลอดทั้งเรื่องราวนั้นส่งอิทธิพลรุนแรงเสียยิ่งกว่าการปรากฏตัวของเหล่านักแสดงระดับแม่เหล็กอย่างเมอริล สตรีป และจูเลีย โรเบิร์ตส์ที่มาปะทะฝีปากกันบนหน้าจอมากมายนัก

mv5bmjewotu3ntkxmv5bml5banbnxkftztgwote4njq3mde-_v1_sy1000_cr0014641000_al_

การทำให้บุคคลหนึ่งถือกำเนิดมาบนโลกใบนี้ เพียงพอแล้วหรือไม่ที่จะทำให้บุคคลนั้นตกเป็นหนี้บุญคุณที่ต้องใช้คืนไปตลอดชีวิต ภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งคำถามต่อความผูกพันทางสายเลือดผ่านเรื่องราวการเผชิญหน้าเพียงไม่กี่วันของเหล่าสมาชิก “ครอบครัวสุขสันต์” ไม่เพียงระหว่างแม่กับลูก แต่ยังรวมถึงพี่น้องร่วมท้องเดียวกัน และย้อนโจมตีแนวคิดดังกล่าวผ่านเรื่องราวและบทสนทนาที่ขมขื่นเสียดลึก

ไวโอเล็ตมีลูกสาว 3 คนที่นิสัยแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง บาร์บาราแข็งกร้าวแถบจะถอดแบบอกมาจากแม่ของเธอทุกกระเบียดนิ้วจนเป็นเหตุให้ทั้งคู่กระทบกระทั่งกันอยู่บ่อยครั้ง ไอวีเงียบขรึมดูหัวอ่อน และเป็นคนเดียวที่ยังอาศัยอยู่ในละแวกใกล้เคียงเพื่อดูแลแม่ ส่วนแคเรนคนสุดท้องนั้นรักแต่จะเล่นสนุกไปวันๆ เปลี่ยนแฟนเป็นว่าเล่นและไม่เคยยึดถืออะไรเป็นจริงเป็นจังในชีวิต ครอบครัวที่กระจัดกระจายต้องมาพบหน้ากันอีกครั้งกลางเดือนสิงหาคมที่แสนอบอ้าว เนื่องจากเบเวอร์ลีผู้เป็นพ่อหายตัวไปจากบ้าน ก่อนทั้งหมดจะพบว่าเขากระโดดน้ำฆ่าตัวตาย

mv5bmtg3njyxnzyxnv5bml5banbnxkftztgwnti4njq3mde-_v1_sx1500_cr001500999_al_

ตลอดการดำเนินเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดแจ้งว่าการรวมตัวพบปะ ทำกิจกรรมร่วมกันของครอบครัวนี้แทบไม่มีความรักความอบอุ่นเจือปนอยู่ในบรรยากาศ ตรงกันข้าม เกือบทุกฉากเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว การทะเลาะทุ่มเถียง การเมินเฉย ดูถูกเหยียดหยาม ไปจนถึงการใช้กำลังรุนแรงจนดูร้อนระอุไม่ต่างไปจากสภาพอากาศ ณ ช่วงเวลาดังกล่าว สมาชิกทั้งหมดดูจะไร้ซึ่งความผูกพันทางอารมณ์ต่อกันและกัน ทั้งระหว่างแม่ลูกและพี่น้อง หลายต่อหลายหนที่บรรดาลูกสาวเผยความคิดออกมาว่า ที่ตนต้องมาอยู่ในจุดนี้เป็นความจำใจเพราะเห็นแก่ความเป็นแม่ และแม้รู้สึกผิดหากไม่มีใครอยู่ดูแลไวโอเล็ตในท้ายที่สุด ต่างคนก็ต่างลังเลที่จะโอบรับความรับผิดชอบนั้นมาไว้กับตัว โดยเฉพาะหลังจากไอวีประกาศกร้าวว่าเธอจะย้ายไปอยู่ที่อื่นกับคนรักของเธอ ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นลิตเติลชาร์ลส์ ลูกพี่ลูกน้องของเธอ ลูกชายคนเดียวของป้าแท้ๆ ของเธอเอง

ความเกี่ยวพันทางสายเลือดดูจะมีคุณค่าต่อไอวีน้อยมาก แม้เธอจะเป็นคนเดียวในหมู่พี่น้องที่ยอมเสียสละดูแลแม่จอมปากจัดติดยาที่ป่วยเป็นมะเร็ง เป็นไปได้ว่า หลังจากทนทุกข์ต่อความสัมพันธ์อันน่าขมขื่นกับแม่ของตนและความหมางเมินจากพี่น้องมาตลอดชีวิต ไอวีไม่เคยสัมผัสความรักความเห็นใจอย่างจริงจังอย่างที่ควรหรือคาดหวังจะได้รับจากครอบครัว แต่กลับพบความเข้าอกเข้าใจอย่างลึกซึ้งจากลิตเติลชาร์ลส์ผู้เป็นหมาหัวเน่าในสายตาแม่แท้ๆ ของเขาเช่นเดียวกัน และเธอรู้สึกกับเขาในฐานะคนรักได้เพราะคำว่าครอบครัวสำหรับเธอนั้นเป็นเพียงภาพลวงตาที่ไม่มีค่าพอจะยึดเหนี่ยวอีกต่อไป คำว่าแม่และพี่สาวน้องสาวไม่มีความหมายอะไรกับเธอ เขาจึงเป็นเพียงชายคนหนึ่งที่เธอตกหลุมรัก ที่บังเอิญเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอก็เท่านั้น

mv5bmtqzmda0nju1nf5bml5banbnxkftztgwmti4njq3mde-_v1_sx1500_cr001500999_al_

ในฉากหนึ่งที่ไอวีถูกตัดพ้อต่อว่าจากบาร์บาราและแคเรนว่าเหตุใดจึงไม่เคยเล่าปัญหาความทุกข์ยากของตนใ้ฟังในฐานะที่เป็นพี่น้องกัน ความห่างเหินของทั้งสามก็ค่อยๆ ถูกเปิดเผยออกมา ด้วยต่างคนต่างไม่เคยปริปากเล่าเรื่องใดๆ ของตนเองแก่กันและกัน และยิ่งไปกว่านั้นต่างแทบไม่เคยเจอหน้ากันเลยด้วยซ้ำ เมื่อแคเรนดึงดันว่าถึงจะอย่างนั้น เธอก็ยังสัมผัสได้ถึงสายสัมพันธ์ของพี่น้อง ไอวีจึงย้อนกลับว่า

“I can’t perpetuate these myths of family or sisterhood anymore. We’re just people, some of us accidentally connected by genetics, a random selection of cells.”

“ฉันทำใจเชื่อเรื่องหลอกลวงพรรค์นั้นเกี่ยวกับครอบครัวและพี่น้องต่อไปไม่ได้แล้ว พวกเราเป็นแค่คนทั่วๆ ไป บางคนก็บังเอิญมีความเกี่ยวข้องทางพันธุกรรมกัน เป็นเซลล์ที่โดนเลือกสุ่มมาแค่นั้น”

บทสนทนาอีกหลายตอนในเรื่องนี้เสียดสีชีวิตสมรสและชีวิตครอบครัวด้วยความย้อนแย้งของสถานการณ์ที่กลายสภาพเป็นตลกร้ายได้อย่างเจ็บแสบ หลายครั้งที่อดีตอันน่าเจ็บปวดถูกเปิดเผยอย่างไร้ความปราณีในฉากล้อมวงกินข้าวร่วมกันของครอบครัวที่โดยปกติมักถูกถ่ายทอดด้วยอารมณ์อบอุ่นอ่อนโยน จนโต๊ะอาหารแทบจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของความรักความผูกพันต่อบุคคลร่วมสายเลือด ครอบครัวนี้ประสบกับความแตกสลายที่ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นเมื่อเรื่องราวดำเนินไป จนในที่สุดลูกสาวทั้งสามคนก็ผละหนีไปจากบ้านเกิด จากกันและกัน และจากแม่ของตนอย่างไม่คิดจะหวนกลับมา เมื่อเปิดเผยแล้วว่าถึงแม้แม่จะรับรู้ถึงความเป็นไป ถึงปัญหาความยุ่งเหยิงและความบอบช้ำที่เกิดในครอบครัวอย่างทะลุปรุโปร่ง แม่กลับไม่คิดจะปริปากพูดเกี่ยวกับเรื่องใดและไม่เคยพยายามหาทางคลี่คลายสางปมเหล่านั้นออก ด้วยเห็นว่าไม่ใช่ธุระกงการอะไรของตน ความทุกข์ทนขมขื่นที่สะสมมายาวนานจึงค่อยๆ กัดเซาะบั่นทอนความผูกพันทางอารมณ์ระหว่างสมาชิกในครอบครัว (หากเคยมีแม้สักนิดในอดีต) จนเสียหายเกินเยียวยา

เมื่อได้ซึมซับพฤติกรรมอันเหลือทนของไวโอเล็ตมาตลอดทั้งเรื่อง ไม่น่าแปลกใจเลยว่าในขณะที่ความพลุ่งพล่านในบ้านเครียดขมึงจนถึงขีดสุด บาร์บาราจะฟิวส์ขาดหนักจนถึงขั้นลงไม้ลงมือกับแม่ หรือตวาดใส่ด้วยประโยคสั้นๆ อันแสนน่าจดจำว่า

vlcsnap-2016-10-18-21h09m17s15

Advertisements